Choć Chroberz nie jest dużą miejscowością, jego historia pokazuje, że właśnie stąd wywodzili się ludzie, którzy swoją postawą i zaangażowaniem mieli realny wpływ na życie lokalnych społeczności. Jedną z takich postaci był ks. Władysław Tytko – kapłan, społecznik i wieloletni działacz Ochotniczej Straży Pożarnej.
Dzieciństwo i droga do kapłaństwa
Ks. Władysław Tytko urodził się 16 czerwca 1886 roku w Chrobrzu, w powiecie pińczowskim, jako syn Michała i Julii z Rutkowskich. Pierwsze lata nauki spędził w Szkole Elementarnej w Chrobrzu (1894–1897), następnie uczył się w progimnazjum w Pińczowie. Jego dalsza edukacja była już ukierunkowana na drogę duchowną — w latach 1902–1908 kształcił się w Seminarium Duchownym w Sandomierzu, gdzie 18 grudnia 1908 roku przyjął święcenia kapłańskie.
Posługa duszpasterska
Pierwsze lata kapłaństwa spędził jako wikariusz w parafii św. Bartłomieja w Staszowie. W kolejnych latach pracował jako administrator i proboszcz w kilku parafiach, m.in. w Bardzie, Baćkowicach, Czermnie, Skotnikach Koneckich oraz Rzeczniowie.
Przełomowym momentem w jego życiu było objęcie w 1923 roku urzędu proboszcza parafii Trójcy Przenajświętszej w Samborcu, gdzie zastąpił ks. Romualda Górskiego. To właśnie z Samborcem związany był najdłuższy i najtrudniejszy okres jego posługi.
Lata 1900-1910. Kościół św. Bartłomieja Staszowie.
Lata 1905-1910. Kościół Trójcy Przenajświętszej.
Kapłan w trudnych czasach
Lata międzywojenne i okres II wojny światowej były czasem ogromnych wyzwań. Ubóstwo wsi, brak pracy, niedostatek szkół oraz późniejsza okupacja niemiecka sprawiały, że zarządzanie parafią wymagało nie tylko wiary, ale też ogromnej roztropności i odwagi.
Ks. Władysław Tytko znany był z tego, że wielokrotnie dokonywał pochówków bezpłatnie lub za symboliczne ofiary, zdając sobie sprawę z trudnej sytuacji materialnej parafian. Podczas okupacji hitlerowskiej potrafił prowadzić rozmowy z żandarmami stacjonującymi w Samborcu. Jego zdolności dyplomatyczne mogły przyczynić się do uratowania wielu mieszkańców gminy przed wywózką na roboty przymusowe lub śmiercią.
Strażak i społecznik
Obok pracy duszpasterskiej ważnym polem działalności ks. Tytki była Ochotnicza Straż Pożarna w Samborcu, założona w 1921 roku. Od 1923 roku był jej członkiem, a w latach 1925–1945 pełnił funkcję prezesa OSP. Dla ówczesnej wsi straż pożarna była nie tylko formacją ratowniczą, ale także centrum życia społecznego i obywatelskiego.
Ks. Tytko dał się poznać jako oddany społecznik, cieszący się ogromnym autorytetem i szacunkiem mieszkańców.
Samborzec - 1890 rok.
Ostatnie lata i pamięć
Wiosną 1946 roku, ze względu na pogarszający się stan zdrowia, zrezygnował z urzędu proboszcza w Samborcu po 23 latach posługi. Zamieszkał w Domu Księży Emerytów w Sandomierzu, jednak — gdy tylko pozwalało mu zdrowie — odwiedzał jeszcze swoją dawną parafię.
Zmarł 11 czerwca 1957 roku. Na wieść o jego śmierci parafianie z Samborca postanowili pochować swojego wieloletniego proboszcza w kaplicy cmentarnej Popielów w Samborcu, co było wyrazem wdzięczności i pamięci o jego służbie.
Kaplica grobowa rodziny Popielów – właścicieli Zajeziorza i Bystrojowic z końca XIX wieku na cmentarzu w Samborcu. Fot. A. Cebula
Dziedzictwo
Postać ks. Władysława Tytki to przykład kapłana, który łączył posługę duszpasterską z realnym działaniem na rzecz lokalnej społeczności. Jego życie pokazuje, że także z niewielkich miejscowości, takich jak Chroberz, wywodzili się ludzie o wielkim sercu i ogromnym wpływie na losy innych.
Autor: Rafał Bochniak, chroberz.info
Jeśli posiadasz informację o ciekawych postaciach związanych z nasza okolicą, zapraszamy do kontaktu pod adresem email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.